POSHTË NË ATË LIVADH. Poezi të autoreve të huaj të perkthyera nga Zymber Elshani
Magjia e krijimit (4)
Brinjëgjembaçka, sykaçka:
Poet i panjohur:
MBRËMJA
Qetësi, fli, foshnje e vogël,
Dielli është në perëndim;
Qengji që gjendet n’livadh
Ka rënë në bar, bën pushim.
Dega përkund zogun tash,
Lulja përkund bletën,
Vala përkund zambakun,
Era përkund degën.
E unë përkund foshnjen
Që të flë në qetësi –
Ajo s’ka më për t’u zgjuar
Deri nesër n’agim t’ri.
Këngë popullore bullgare:
GAFORRJA DHE BRETKOSA
Gaforrja – defatorja,
Mustakëgjata, llafatorja,
Për të birin rrugën mori
T’i lypë nuse te perandori.
Rrugës has një bretkosë
Që kolovitet si rosë,
Brinjëgjembaçkë, sykaçkë:
“Dëgjo, bretkosë brinjëgjembaçkë,
Dëgjo, bretkosë sykaçkë,
Vajzën më jep për të birin,
Tetëkëmbëshin, më të mirin!”
Bretkosa zë kuakat,
Brinjëgjembaçka, sykaçka:
“Ik, gaforre – defatore,
mustakgjatë, llafatore!
Shkues tek unë erdhën papushime
Por s’ua dhashë bijen time!
S’ta jap vajzën për të birin,
Tetëkëmbëshin, më të mirin!”
Flakë ndizet gaforrja
Nxjerr nga shoka inatçorja
Pushkën hidhëruar – pam pam,
Edhe shpatën – një kallam,
Dhe e vret brinjëgjembaçkën
Bretkosën – plakë sykaçkën.
Ana M.G.Smith (Holandë)
NINULA E IRIQIT
Nina – nana gjembaç i mirë,
Ta ruan gjumin ajo hënë,
Hëna dhe yti pancir
Mbushur gjemba nga çdo anë.
Ti je iriq gjembamprehtë.
Perandor në pyll e ara!
T`verdhin luan krifja stolis,
Tigrin pikat lara-lara,
E kitrën kumbarën tonë
Bishti i butë e zbukuron,
E ty çdo gjemb, more bir,
Hijeshinë ta rritë e shton!
Fli, ti fli, gjembaçi im,
Rritu, forcohu n`këto krënde;
Me bukuri ua kalo
T`gjithëve edhe nënës tënde!
Elefandi mburret me feçkë,
Papagalli që rri te dera
Me puplat e tij të kaltëra,
E të kuqe e të verdha;
Gjirafa mburret me qafë
Të gjatë sikur fener deti,
Ti megjithatë gjemba ke
Që askush nuk i gjen ngjeti.
Nina-nana, Gjembo i mirë,
Yjet zbehen përmbi ne
Nga smira derisa shikojnë
Trupin tënd, gjembat që i ke!
Secila mace me shtizë
Këngë të hollë tjerrë,
Guaca margaritarë ka,
Cjepët mjekër me vlerë,
Nuse të lalës stolis gëzofi
I butë, si kadife prore,
Ti njëqind herë më i mirë je-
Fli,ti fli, fytyrë engjëllore
Këngë popullore finlandeze:
MBI DJEP
Mbylli sytë, o yll i rrallë,
T’mbulon nëna me krahë t’bardhë
Të përkund me duar të lehta
Të zukas siç zukat bleta
Ninulë t’këndoj përsëri…
Mbylli, o bir, sytë e zi,
Kalë i gjumit te dera t’pret
Zilet tund, për gjumë të thërret!
Eja ngadalë, me hap t’lehtë
Gjumë i lumtur, i thellë, i nxehtë,
Çunthin tim sa më parë
Vëre në sajat margaritarë!
Si dritë syri ruaje prore!
N’shtigjet e buta verore,
Zgjidhe rrugën mos t’ketë gropa
fre të ketë, mos të bëjë hopa
ati yt i zemëruar!
Shko dhe te retë errësi
Kodrës argjend hypi mbi
Ku është pylli i praruar,
Ku bilbilat bëjnë cicërim –
aty shëtite, birin tim!…
Këngë popullore letonase:
NINULË PYLLI
Fli, ti fli, arithi im,
Djalosh leshatok e trim,
Tërshërë nëna kur të tubojë,
Mjalt babai kur të ofrojë,
Do të ketë edhe kaçamak
Për sugarin tim herak.
Kaherë errësira ka rënë…
Ku është babai? Imja nënë?
Kush petritit,
Arithit
Në degën e hollë të lisit,
T`ia bëjë gati djepin
Prej pishës, bredhit,
T`ia bëjë qejfin?
Vallë, hundulluesit të vogël,
Vallë, kaprollthit të vogël
Askush djep s`i ofron,
Askush këngën s`ia këndon?
Era që në degë fërshëllen,
Që sikur harfës i bjen,
Vetëm ajo, n`orët e qeta,
Ia këndon këngët e veta…
U bë ariu prej hundulluesit,
U bë dreri prej kaprollthit
Që të dy u rritën
E kërkush nuk i përkundi,
S`i përkundi, s`dha fare mundi,
S`i largoi, as nuk i ftoi…
Poet i panjohur:
BETI NË GOSTI
“Kur unë isha në gosti,”
Tha Beti katërvjeçare,
“Një vajzë e vogël ra nga karrigia
Në dysheme si gastare;
E vajzat e tjera, vajzat e vogla
Filluan të qeshin përgjithësisht –
Por unë nuk qesha aspak, hiç,”
Tha Beti seriozisht.
“Pse jo?”,nëna e saj e pyeti,
Plot gëzim, për të parë
Se Beti – bekuar zemër e saj e vogël –
Ishte aq e këndshme, e rrallë.
“Përse nuk qeshe, e dashura ime?
Apo s’doni ta thoni këtë?”
“Unë nuk qesha” Beti tha,
“Se vajza e vogël isha vetë.”
Këngë popullore eskimeze:
PRANVERA
U nisa sot në mëngjes me kaike,
brodha detit me kaike,
dhe rremova,
rremova fare qetë
ujërave të fjordit Amasiv.
Pranë meje
çvendoseshin ende copat e akullit.
Një albatros
kthente kokën në të gjitha anët
dhe s’më vuri re.
Përnjëherë,
nga zogu mbeti vetëm bishti
dhe u zhduk…
U fundos,
por jo për shkak timin;
prej ujit
u paraqit koka e madhe e fokës,
me sytë e blertë si deti
e mustakët të gjatë nga t’cilët bijnë me përshpëritje
stërkalat e ujit.
Shikoj si lëviz ngadalë
pranë kaikes sime…
Por unë harpunin nuk e hedh.
Pse?
Mos nga ndonjë mëshirë?
Apo nga qielli që është aq i kaltër
Apo pse foka i gëzohej diellit
sikur në breg fëmijët e mi të vegjël?…
Anonime:
POSHTË NË ATË LIVADH
Poshtë në atë livadh ku bari i blertë brufullon,
Poli Pilikot e bukur rrobet e bardha pastron.
Ajo këndon, ajo këndon, ajo këndon, oh, aq me ëmbëlsi,
Ajo këndon, OH, EJA I DASHUR, n’rrugën e drejtë qiri.
Ai e puth atë, ai e puth atë, i bleu një fustan vetë,
Një fustan nuseje atje larg në qytet.
Ai i bleu asaj fustan dhe 21 shilingë unazë ari,
21 shilingë, 21 shilingë, 21 shilingë unazë ari.
Sipër rrugës, nën rrugë, shkëlqejnë me qelq dritaret,
Oh, a s’është Poli Pilikot gocë e ndritshme si fishekzjarret?
Qershitë në faqet e saj, krelat në flokët e saj,
Dëgjoje duke kënduar “Bandilli i shkathët” tërë uzdajë.
Përktheu: Zymber ELSHANI
Shkrime të ngjashme:
- Në pyllin e kundërshtive.Esse nga J.M.G. Le CLézio.Perktheu: Zymber Elshani
- Protonizmi ekziton në të gjitha kritikat dhe studimet e gazetës NACIONAL.Esse nga Zymber Elshani
- Urim për Vitin e Ri 2012, poezi të perkthyera nga Meri Lalaj
- POETËT E HUAJ PËR SHQIPTARËT
- Aspekte të përbashkëta e të veçanta të personalitetit krijues të katër autorëve të parë të letërsisë shqipe (Buzuku, Budi, Bardhi, Bogdani)