Përshëndes me respekt dhe vlerësim nismën për riorganizimin e Lidhjes së Shkrimtarëve dhe Artistëve të Shqipërisë, si një hap të domosdoshëm për rikthimin e dinjitetit të krijuesit shqiptar dhe për ndërtimin e një kulture më të drejtë, më të lirë dhe më përfaqësuese. Në një kohë kur arti dhe letërsia shpesh mbeten pa mbështetje institucionale dhe pa një zë të përbashkët, kjo nismë përbën jo vetëm një nevojë organizative, por edhe një përgjegjësi historike ndaj kulturës kombëtare.
1)Është e papranueshme që shkrimtarët dhe artistët shqiptarë të mos kenë sot një organizatë funksionale, të pavarur dhe përfaqësuese. Krijuesit janë ndër ndërgjegjet më të rëndësishme të një kombi dhe mungesa e një strukture që mbron interesat e tyre profesionale, ekonomike dhe morale krijon boshllëk kulturor dhe institucional. Çdo profesion ka nevojë për përfaqësim, ndërsa arti dhe letërsia kanë nevojë edhe për mbrojtje shpirtërore e kulturore.
2) Riorganizimi i Lidhjes së Shkrimtarëve dhe Artistëve është një domosdoshmëri historike. Një organizatë moderne mund të garantojë lirinë krijuese, mbrojtjen e të drejtës së autorit dhe respektin për punën intelektuale të krijuesve shqiptarë. Letërsia dhe arti nuk mund të zhvillohen në izolim, pa institucione që i mbështesin dhe i përfaqësojnë.
3) Një organizatë e re duhet të ndërtohet mbi parime të qarta demokratike dhe transparente: zgjedhje të lira, statut të hapur, përfaqësim gjithëpërfshirës dhe distancim nga çdo ndikim politik, ideologjik, krahinor apo klanor. Vlera e vetme që duhet të bashkojë krijuesit është meritokracia dhe kontributi artistik.
4) Një Lidhje moderne nuk duhet të mbetet simbolike apo ceremoniale. Ajo duhet të jetë një institucion aktiv që mbron të drejtat e autorit, negocion standarde profesionale, ndihmon në krijimin e politikave kulturore, mbështet botimin dhe promovimin e autorëve, si dhe krijon ura bashkëpunimi me institucione ndërkombëtare kulturore.
5) Në shumë vende, ekonomia kreative konsiderohet një sektor strategjik i zhvillimit kombëtar. Shqipëria ka talent, traditë dhe potencial kulturor, por mungesa e një strukture të unifikuar ka bërë që zëri i krijuesve të mbetet i fragmentuar dhe shpesh i padëgjuar përballë institucioneve dhe tregut kulturor.
6) Është koha që krijuesit shqiptarë të kenë një zë institucional të përbashkët për të ndikuar në politikat kulturore kombëtare dhe për të promovuar më denjësisht letërsinë dhe artin shqiptar brenda dhe jashtë vendit. Një organizim serioz do të ndihmonte jo vetëm autorët individualë, por edhe vetë imazhin kulturor të Shqipërisë.
7) Jam dakord që të thirret një Kuvend i ri i Lidhjes së Shkrimtarëve dhe Artistëve të Shqipërisë mbi baza statutore, transparente dhe gjithëpërfshirëse. Një proces i hapur dhe demokratik do të ishte një mundësi për të rikthyer besimin e krijuesve dhe për të ndërtuar një institucion në shërbim të tyre real.
Kjo nismë meriton mbështetje, sepse një komb pa organizim kulturor dhe pa respekt për krijuesit e tij rrezikon të humbasë jo vetëm kujtesën artistike, por edhe vetë thellësinë shpirtërore të shoqërisë. Letërsia dhe arti kanë nevojë për liri, drejtësi, përfaqësim dhe vizion. Vetëm kështu mund të ndërtohet një kulturë me sens krijues, integritet dhe thellësi mendimi.
Me Respekt
Blerina Pellumbi