Mbrëmjen e 17 shtatorit 2026 pata kënaqësinë të ndiqja, në Qendrën e Arteve Skenike BMCC Tribeca në Manhattan, koncertin “Sounds of Albania – Tingujt e Shqipërisë”, paraqitur nga Kuarteti “Mbretëresha Teutë”.
Nuk ishte thjesht një koncert. Ishte një udhëtim shpirtëror nëpër historinë, kujtesën dhe hapësirën kulturore shqiptare. Përmes tingujve të një formacioni të muzikës së dhomës, në skenën njujorkeze erdhën melodi nga Shqipëria, Kosova, trevat jugore shqiptare, përfshirë Çamërinë, si dhe nga arbëreshët e Italisë.
Në atë sallë nuk kishte kufij politikë. Kishte vetëm një hartë të përbashkët shpirtërore, të vizatuar përmes muzikës.
Programi nisi me “Prologun” dhe vijoi me “Serenatë nga Korça”, duke sjellë menjëherë atmosferën lirike të qytetit të serenatave. Më pas erdhën pjesë e kolazhe që përfaqësonin krahinat e ndryshme shqiptare: “Zare”, një fragment etnomuzikor; “Kolazh nga Shqipëria e Jugut”; “Kolazh nga Shqipëria e Mesme”; “Kolazh nga Kosova” dhe “Kolazh arbëresh”.
Çdo pjesë sillte ngjyrën, ritmin dhe shpirtin e trevës prej së cilës kishte lindur. Meloditë ndryshonin, por ndjenja që i bashkonte ishte e njëjtë. Ishte ndjenja e përkatësisë ndaj një kulture të lashtë, e cila ka mbijetuar përmes këngës, ritmit, gjuhës dhe kujtesës së brezave.
Veçanërisht prekëse ishin pjesët “Kaçurrelat e tua”, “Vajza në dritare” dhe “Kur dëgjon zërin e nënës”. Në to muzika shqiptare shfaqej në dimensionin e saj më njerëzor: dashuria, malli, familja dhe kujtimi i vendlindjes.
Ndërsa dëgjoja këto melodi, ndjeva atë emocion të veçantë që përjeton një shqiptar kur kultura e vendit të tij paraqitet me dinjitet në një skenë të huaj. Në zemër të Nju-Jorkut, muzika jonë nuk tingëllonte si një kujtim i largët, por si një vlerë e gjallë, bashkëkohore dhe universale.
Një vend të veçantë në program zuri “Teuta, Mbretëresha”, vepër e kompozitores dhe violinistes Megan Gould. Vetë emri i kuartetit dhe kjo pjesë na çonin drejt një prej figurave më të njohura të lashtësisë ilire. Nëpërmjet gjuhës së muzikës, Mbretëresha Teutë vinte në skenë si simbol i historisë, krenarisë dhe vazhdimësisë sonë kulturore.
Me interes u pritën gjithashtu “Valsi i lumturisë” i Avni Mulës dhe “Fantazi për çifteli dhe orkestër” e Edmond Xhanit. Kjo e fundit krijonte një ndërthurje të bukur ndërmjet instrumentit tradicional shqiptar dhe formës orkestrale bashkëkohore. Çiftelia, e lidhur aq ngushtë me këngët epike dhe historinë e trevave veriore, hynte natyrshëm në dialog me instrumentet e muzikës së dhomës.
Suksesi i koncertit lidhej në mënyrë të drejtpërdrejtë me cilësinë e artistëve pjesëmarrës.
Violinistja dhe këngëtarja shqiptare Margret (Greta) Radovani solli jo vetëm virtuozitetin instrumental, por edhe ngrohtësinë e zërit të saj. Violinistja, kompozitorja dhe etnomuzikologia Megan Gould dëshmoi se tradita shqiptare mund të trajtohet me ndjeshmëri dhe mjeshtëri edhe nga artistë amerikanë.
Në formacion interpretonin gjithashtu violistja Entela Barçi, violonçelistja Eleanor Norton, perkusionisti Shane Shanahan, flautistja kosovare Etnika Beqrama dhe klarinetisti Ismail Lumanovski. Secili prej tyre sillte përvojën e vet artistike, duke krijuar së bashku një tingull të pasur dhe harmonik.
Një meritë të veçantë kishte drejtuesi muzikor Edmond Xhani, kompozitor, aranzhues dhe dirigjent me një përvojë të gjatë në muzikën tradicionale shqiptare. Përpunimet e tij ruanin frymën burimore të melodive, por njëkohësisht u jepnin atyre një formë të përshtatshme për një ansambël bashkëkohor.
Mirënjohje meriton edhe themeluesi dhe producenti ekzekutiv Ilir Rizaj, si dhe të gjithë mbështetësit që e bënë të mundur këtë veprimtari.
Bukuria më e madhe e koncertit qëndronte te bashkimi i të gjitha trevave shqiptare nëpërmjet muzikës. Korça, Shqipëria e Mesme, Jugu, Kosova, Çamëria dhe bota arbëreshe nuk paraqiteshin si fragmente të shkëputura, por si pjesë të një mozaiku të vetëm kulturor.
Arbëreshët, të cilët e kanë ruajtur për shekuj gjuhën, këngët dhe kujtimin e atdheut të të parëve, ishin të pranishëm përmes melodive të tyre. Kosova sillte tingullin e qëndresës dhe të krenarisë. Shqipëria e Jugut sillte elegancën e polifonisë dhe të këngës lirike, ndërsa trevat e tjera plotësonin një tablo muzikore që i përkiste mbarë kombit.
Për mua, prania në atë sallë ishte një përjetim thellësisht emocional. Muzika më solli pranë vendlindjes, kujtimeve dhe njerëzve të mi. Në disa çaste, tingujt dukeshin sikur i kapërcenin kufijtë e skenës dhe hynin drejtpërdrejt në shpirtin e secilit shqiptar të pranishëm.
Koncerti “Tingujt e Shqipërisë” dëshmoi se trashëgimia jonë muzikore nuk është vetëm një pasuri që duhet ruajtur. Ajo mund të ripërfytyrohet, të përpunohet dhe të paraqitet me dinjitet në skenat më të rëndësishme të botës, pa humbur autenticitetin dhe rrënjët e saj.
Atë mbrëmje në Manhattan, tingujt e Shqipërisë u dëgjuan të fuqishëm, të bukur dhe krenarë. Ata na kujtuan se, kudo që jetojmë, muzika mbetet një nga urat më të qëndrueshme që na lidh me atdheun, me historinë dhe me njëri-tjetrin.
Në këtë postim ju ftoj të ndiqni një pjesë nga kënga përmbyllëse: “Kur dëgjon zërin e nënës”.
Proud to be Albanian
English
“SOUNDS OF ALBANIA” IN NEW YORK—A MUSICAL JOURNEY THROUGHOUT THE ALBANIAN LANDS
On the evening of September 17, 2026, I had the pleasure of attending “Sounds of Albania,” a concert presented by the Queen Teuta Quartet at the BMCC Tribeca Performing Arts Center in Manhattan.
It was far more than a concert. It was a spiritual journey through Albanian history, collective memory, and cultural heritage. Through the sound of a chamber ensemble, melodies from Albania, Kosova, the southern Albanian regions—including Chameria—and the Arbëresh communities of Italy were brought to a New York stage.
In that concert hall, there were no political borders. There was only a shared spiritual map drawn through music.
The program opened with “Prologue” and continued with “Serenade from Korça,” immediately evoking the lyrical atmosphere of Albania’s celebrated city of serenades. It was followed by pieces and medleys representing different Albanian regions: “Zare,” an ethnomusical excerpt; “Southern Albania Medley”; “Middle Albania Medley”; “Kosova Medley”; and “Arbëresh Medley.”
Each composition conveyed the colors, rhythms, and spirit of the region from which it originated. The melodies varied, yet the feeling that united them remained the same: a sense of belonging to an ancient culture that has endured through song, rhythm, language, and the memory of generations.
Particularly moving were “Your Curls,” “Girl at a Window,” and “When You Hear Mother’s Voice.” Through these pieces, Albanian music revealed its most profoundly human dimensions: love, longing, family, and memories of one’s birthplace.
As I listened to these melodies, I experienced that distinctive emotion felt by an Albanian whenever the culture of our homeland is presented with dignity on a foreign stage. In the heart of New York City, our music did not sound like a distant memory. It sounded like a living, contemporary, and universal cultural treasure.
A special place in the program belonged to “Teuta the Queen,” composed by violinist Megan Gould. The name of the quartet and the composition itself evoked one of the most renowned figures of Illyrian antiquity. Through the language of music, Queen Teuta appeared on stage as a symbol of our history, pride, and cultural continuity.
Also warmly received were Avni Mula’s “The Waltz of Happiness” and Edmond Xhani’s “Fantasy for Çifteli and Orchestra.” The latter created a beautiful interplay between a traditional Albanian instrument and a contemporary orchestral form. The çifteli, so closely associated with epic songs and the history of Albania’s northern regions, entered naturally into dialogue with the instruments of the chamber ensemble.
The success of the concert was directly connected to the exceptional quality of its participating artists.
Albanian violinist and vocalist Margret (Greta) Radovani brought not only instrumental virtuosity but also the warmth of her voice. Violinist, composer, and ethnomusicologist Megan Gould demonstrated how Albanian musical traditions can be approached by American artists with both sensitivity and mastery.
The ensemble also featured violist Entela Barçi, cellist Eleanor Norton, percussionist Shane Shanahan, Kosovar flutist Etnika Beqrama, and clarinetist Ismail Lumanovski. Each brought a wealth of individual experience, together creating a rich and harmonious sound.
Particular credit belongs to musical director Edmond Xhani, a composer, arranger, and conductor with extensive experience in Albanian traditional music. His arrangements preserved the authentic spirit of the original melodies while giving them a form suited to a contemporary chamber ensemble.
Recognition is also due to the founder and executive producer, Ilir Rizaj, as well as to all those whose support made this cultural event possible.
The concert’s greatest beauty lay in its ability to unite all Albanian regions through music. Korça, Central Albania, Southern Albania, Kosova, Chameria, and the Arbëresh world were presented not as separate fragments, but as integral parts of a single cultural mosaic.
The Arbëresh people, who for centuries have preserved their language, songs, and memories of their ancestral homeland, were present through their melodies. Kosova brought the sound of resilience and pride. Southern Albania contributed the elegance of polyphony and lyrical song, while the other regions completed a musical panorama belonging to the entire Albanian nation.
For me, being present in that hall was a deeply emotional experience. The music brought me closer to my birthplace, my memories, and my people. At certain moments, the sounds seemed to transcend the boundaries of the stage and enter directly into the soul of every Albanian present.
The “Sounds of Albania” concert demonstrated that our musical heritage is not merely a treasure to be preserved. It can be reimagined, arranged, and presented with dignity on the world’s most important stages without losing its authenticity or its roots.
That evening in Manhattan, the sounds of Albania resonated powerfully, beautifully, and proudly. They reminded us that, wherever we may live, music remains one of the most enduring bridges connecting us with our homeland, our history, and one another.
In this post, I invite you to watch an excerpt from the closing song, “When You Hear Mother’s Voice.”
The English -language program is also available as an illustrated video featuring images and music, as well as in PDF format.
Written and prepared by Mal Berisha
Venue: BMCC Tribeca Performing Arts Center, Theater 2
Date and time: Thursday, September 17, 2026, at 7:30 PM
Presented by: Queen Teuta Quartet
@Edmond Xhani
@followers
@Megan Gould
@Entela Barci
@Eleanor Norton
@Shane Shanahan
@Etnike Beqrama
@Ilir Rizaj
@Shane Shanahan
#Albanian Shqip Ai Music Radio
@QueenTeutaQuartet
Anglo-Albanian Association, London
Mal Berisha
Venue: BMCC Tribeca Performing Arts Center, Theater 2
Date and time: Thursday, September 17, 2026, at 7:30 PM
Presented by: Queen Teuta Quartet
https://dn711102.ca.archive.org/…/TINGUJT%20E%20SHQIP…