Ndriçim Makishti është një prej artistëve shqiptarë që ka lënë gjurmë të thella në pikturën figurative, veçanërisht në gjininë e natyrës së qetë. Veprat e tij përçojnë një ndjesi qetësie, reflektimi dhe dashurie për detajin e përditshëm – duke i kthyer objektet më të thjeshta, si frutat apo enët e shtëpisë, në elementë të pasur shprehës.
Në punimet e Makishtit dominon mjeshtëria teknike, ngjyrat harmonike dhe ndriçimi i kujdesshëm që i jep gjallëri secilës formë. Frutat, rrushi, mollët, gjethet dhe drita krijojnë një atmosferë të butë, me një estetikë të pastër që e afron shikuesin me natyrën dhe thjeshtësinë e saj të bukur.
Ndriçim Makishti i përket brezit të artistëve që kanë ruajtur vlerat klasike të pikturës, por pa humbur individualitetin dhe përkushtimin personal. Punimet e tij janë jo vetëm zbukurim i hapësirës, por dhe thirrje për të parë bukurinë në detajet që shpesh i anashkalojmë.
*Përmes artit të tij, Makishti nuk flet me fjalë, por me dritë, hije dhe ngjyra — duke na ftuar të ndalemi për një çast e të shijojmë heshtjen që mbart çdo vepër e tij.*
*Një pasuri e lashtë që jeton ende – Amfora me skenë mitologjike greke*
Në mesin e artit antik që ka mbijetuar shekujve si dëshmi e qytetërimeve të mëdha, amforat greke zënë një vend të veçantë. Fotografia që paraqitet më sipër tregon një amforë të punuar me përkushtim e mjeshtëri, që sjell në vëmendje jo vetëm finesën e qeramikës klasike, por edhe shpirtin mitologjik të Greqisë së lashtë.
Piktura që zbukuron trupin e enës paraqet një nga skenat më të famshme të mitologjisë greke – heronjtë Akili dhe Ajaxi, duke luajtur me zarë. Të dy janë të armatosur, me përkrenare dhe shtiza, të ulur përballë njëri-tjetrit në një çast qetësie mes luftës. Kjo skenë nuk është vetëm simbol i miqësisë dhe njerëzores mes luftëtarëve, por edhe një dëshmi se edhe heronjtë mitologjikë kishin momente reflektimi, loje dhe pushimi.
Ngjyrat e përdorura – e zeza, portokallia dhe e kuqja – janë tipike për stilin e enëve të periudhës arkaike, duke krijuar kontrast të fortë dhe thellësi vizuale. Sfondi i ndezur si flakë i jep skenës dramë dhe energji, duke e nxjerrë në pah dinamizmin e figurave.