NGJYRAT E NJE DITE
Me zgjoi e verdha djellit qe ra mbi jastik
Dhe portokallata e derdhur mbi gote
Dritarja hapi gojën dhe gelltiti blune e qiellit
Une mora frymë thellë dhe u bera e gjelber nga brenda
Rrugës u ndesha me te kuqen e biçikletave
E vjollca e luleve qe koken e mbajnë larte
E argjenda e autobuzëve qe priste sekondat
Dhe e arta e te qeshurave te fëmive ne park
Sot s’jam Bardh e zi
Jam mozaik trotuaresh pas shiut
Jam ylberi qe del pa leje mes reve
Jam grafiti qe thote JETO ne murin e merzise
I jap dore kaosit dhe kercejme
Nje dy e kuqe e verdhe
Tre katet jeshile mbi asfalt
Përse gjashtë blu neper qiell
Shtate tete portokalli ne zemer
Nuk dua dite pastel
E dua diten festival
Me ngjyrat qe punojne nga gishtat
Me zhurma qe kane shije
Me jeten qe nuk kërkon falje.
- Bibloteka kur librat flasin !
Kur korridori zbrazet ngadalë
Bibloteka psherëtin lehte
Dhe nis magjine e saj
Raftet zgjohen , dridhen pak kopertinat hapin syte
Dinkes i shtrin faqet si krah
Harry Potter ndez nje drite.
Hesht ! Peshperiti fjalori plak
Ndërsa perrallat qeshin me ze na ka marre malli per njerzi
Per duar qe prekin me ndjeshmëri
Atlasi hap hartat e tij
Dhe me therret ajde shih
Ja ku Jane vendet ilire
Dhe thesaret bezantine
Libri shkences Ben eksperiment shpërthen një yll nga mesi i tij
Ndërsa Komedia me shtyn me berryl ..
Te lutem me lexo nje faqe ti .
Por kur dëgjohet celsi te dera
Gjithcka ndalon menjeherë
Librat mbyllin sytë me shpejtesi
Dhe behen libra serish ne qetesi .
Ne bibloteke
Çdo liber është një mik qe pret
Mjafton t’i afrohesh pak dhe te degjosh me zemër e jo me vesh.
5 Qer 2026
3.
UDHETIMI.NE ENDRRAT E MIA
Nisem naten kur bota fle .
Me zemren e shpirtin tim qe ndalen Asnjëhere
Ne endra hapen rrugë pa fund
Ku çdo deshire bëhet një lume.
Fluturoj lehtë mbi re te bardha
Ku koha ndalet dhe s’ka me ndarje
Takoj te shkuaren kujtimet qe si kam harruar
Dhe shpresa qe ende Sjane dorëzuar
Ne bote pa frike dhe pa dhimbje
Zemra ime fle e qetë
Çdo hap me con me thellesira pa fund
Aty ku realja s’ka me kufi e as mur
Po kur agimi prek syte e mi
Endrat treten si drite ne hi
Dhe mbeta me një ndjenjë se nje dite shpresa shume shpejt do te me vi.
- NGJYRAT NE SYTE E MI .
Ngjyrat e jetes Sjane vec ne sy
Jane ne shpirt , ne çdo ndjenjë qe hyn
Jane ne te qeshurat qe drite shperndajne
Dhe lotet qe fshehur qajne
E kuqja digjet si zemer zjarr
Kur dashuria s’di te ndale
E kaltra vjen si një det i qetë
Kur shpirti kërkon pak me shume jete.
E verdha ngroh si diell ne mengjes
Sjell shpresë te re çdo dite qe vjen
E gjelberta rritet si endrrat ne Pranvere
Kur gjithcka duket bukur dhe e vertet
Por ka dhe gri qe rendon si re
Kur dita ska drite por vec hije
Por prapë seprap mbetet vec gri qe na dhuron një dite me shi.
Ngjyra e jetes nuk kane fund
Ato ndryshojnë si vale ne lume.
5.
HESHTJA
Heshtja me flet kur fjala me mungon
Si një ere e lehtë shpirtin ma zgjon
Nuk ka ze po deshe ne kraharor.
Ne heshtje fshihen fjale te pa thëna
Lot te thate dhe endra te Lena
Ajo nuk pyet e as nuk gjykon
Vetem te mban dhe te dëgjon
Ka net kur heshtja bëhet stre
Me mbështjell ngadalë pa bere zë
Dhe zemra ime mes saj pushon
Si det i qetë qe valet i fsheh.
Heshtja nuk është bosh ,eshte nje bote
Ku dhimbja dhe paqja bëhet lot
Dhe ne qetesinë qe duket pa fund
Gjej veten time me thelle se kurrë.
- ENGJËLLI NE HESHTJE
(Prozë poetike)
Nuk e kam harruar ate dite ,ishte e zakonshme por dhe e veçante njëkohësisht. Shkoja ne parkun e lojrave se bashku me vëllain tim ,aty ne nje stol qëndronte i ulur nje femije ,nuk po luante me asnje , nuk fliste shume ,vetem shikonte zogjtë qe fluturonin dhe eren qe leviste drunjtë perrreth parkut.Dukej sikur bota e tij ishte me e madhe se ky park i vogël. Fillova te flisja pak me te .Ai me shikoi ne sy ,dhe me terhoqi pak doren pastaj me buzëqeshi lehtas . Nuk kishte ze e nuk kishte fjale te bukura poor ajo buzëqeshje me tha gjithcka .Femijet qe kalonin pranë qeshnin me te nuk e kuptonin por une pashe ate qe pak te tjere shihnin , nje shpirt te pastër qe ndjente me shume se kushdo .Kaloi ora Ai me tregoi me gishta disa nga gjërat qe donte ,zogjte , driten e diellit mbi gjethe ,nje top te vogël qe ishte harruar pranë një stoli . Nuk fliste shume por ajo qe me tregonte ishte një bote e tere . Kur i ndame ai me kapi doren e një cast me shikoi si te thoshte .. Mos me harro …Nuk kishte fjale me te bukur .. nuk duhet shume shkolle per fjale te medha nje dite ,një shikim , nje dore e zgjatur ..dhe qe ate dite , kur e kujtoj me duket se çdo femi ka nje drite qe askush nuk e kupton menjëherë por kur e kupton gjithcka ndryshon .
- Zemra qe sheh ndryshe
Ne syte e tyre ka nje drite
Qe bota shpesh nuk di t’a lexoje
Nje buzëqeshje e bute e thjeshte
Qe ne heshtje dashuri dhuron
Ata nuk vrapojnë si te tjeret
Por ndjejne me thelle çdo hap
Çdo perqafim e mbajnë gjate
Si te ishte një mrekulli pa fjale
Ndoshta fjala ju mungon pak
Por zemra u flet me bukur se ne
Ne çdo shikim te pastër dhe te dlire
Fshihet një bote qe s’di te genjeje
Ata nuk kërkojnë me shume
Vec nje dore qe mos ti leshoje
Nje ze qe ti therase me dashuri
E nje Bote qe ti kuptoje
Mos i shikoni si te ndryshme
Por si drita në errësirë
Sepse Zoti ju ka falur nje shpirt te bute dhe me te mire
Dhe kur nje dite ti perqafosh
Do kuptosh pa asnjë dyshim
Ata Jane mesues të heshtur
Te dashurisë , pa kushte , pa kufi .