MBI MURET E NJË KËNGE TË LIRË
Gaza thërret mbi muret e një kënge të lirë…
Në identitetin e saj të fshirë nën rrënoja…
Kush i shkruan fjalët e tua në faqet e mia…
Frikëson zërin e tankeve dhe të Mirage-ve.
Mbi degën e ullirit…
Shpërndan!!! Melodinë e gëzimit në brigjet e mia si një muzikant…?
Sado që nata ia shqyen zërin, ai nuk trembet dhe vazhdon të luajë mbi telat e mi.
Ai e di si të udhëheqë!! Le të mblidhet gjithësia rreth tij.
Dhe argëton heshtjen mes gurëve, derisa të ketë njerez në radhët e pemëve të lira.
LËNGU I LIBRAVE
Dhe shkronja ime e dehur
Si mund të kthjellohet nga faqet e tua në dehje, o man i pranverës?
Del nga hija jote, pastaj kthehet
Mbi kupë, si re tymi…
Paqja qoftë me ty, o poezi e imja…
Në barkun e zogut
Nga zëri im që mbytet
Strehon një varg
Në dashuri mbi sqepin e tij
Dhe shtrydh hapësirën nga lëngu i librave.
SA PËR MUA
O penë, psherëtij vetëm
Sa për mua…
O rastësi, ku e takova veten
Larg zhurmës së shpërqendrimeve
Mjerë…
faqet nëse do ta kenë zili qetësinë time.
Mjerë nata nëse…
nuk gjen ngushëllim.
Mes meje dhe paqes nuk ka…
mall për të nesërmen.
Sepse ajo ka ardhur…
duke endur nga…
fijet e…
shkretëtirës një qilim heshtjeje.
PËR PUNËTORËT
Për punëtorët, kudo qofshin,
ju jeni mbi lavdinë, mbi atdhetë.
Që në moshën e butë të baltës, jeni statujë e lirisë.
Etje dhe pini mbi ballët tuaja nga uji i diellit.
Ju jeni poetët në vijat e ballit.
Imagjinata juaj është qielli, që ngop adoleshencën e frymëmarrjes suaj,
dhe faqet tuaja në çdo poezi shkruajnë siguri.
Derisa agimi të kthejë faqet,
ju flini mbi lëkundjen e të qeshurave të fëmijëve tuaj, që kanë uri për dinjitet
në ato mure të mbushura me mirëqenie.
Dhe ti, o natë e banuar në botë,
mos lejo që xhepi yt të kritikojë duart e tyre
për atë që stinët kanë shkruar me ngjyra.
PËRTEJ GJUHËS
Një pemë u rrit mbi murin e qiellit
në pyetje…
E pyeta,
çfarë fryte solle?
Në buzët e së nesërmes.
Ajo tha:
…një onsë sekreti…
që s’shitet në tregun e poetëve…
Si tym në planetin tim.
për etje që të shuhet…
Mes mallëve të tua,
hija ime…
Aty…
Mblodha përmbi gjuhën erërat e saj.
Dhe në procesionin tim,
i thashë lamtumirë, dhe heshtja bërtiti deri në horizont.
VIZATOJ GËRHITJEN E LUFTËS
Ah, sikur bota të dëgjonte mes ëndrrave të mia,
që të vizatoj…
gërhitjen e luftës teksa fle pranë meje.
Në shtratin e jetës,
zemërimi i detit ndaj…
qiellit avullon në barkun e diellit.
Ato dëshira mbetën shtatzëna me paqe.
Dhe ai re përzjeu qumësht në gjirin e tokës,
që të jemi në pëllëmbën e një zemre.
Nga ajo burim,
vëllezër në planetin tim.
Ura e urrejtjes u blu në mullirin e erës,
u hodh mes ferave të mirazhit.
Ah,
sikur bota të zgjohej mes duarve të mia
për të parë çfarë mban ai aeroplan në barkun e tij.
Ai s’ka bashkëjetuar me asgjë përveç vdekjes,
dhe nuk do të lindë veçse një kufomë e shformuar mbi dyshekun e pluhurit.
________________________________________
NË PREHËR TË GJILPËRËS
Zoti është më i madh se universi në zemrat tona…
Pse nuk zë vend gjithë bota?
Thërrasim përmes distancës së madhe
që të vish mes nesh dhe të shuash dashurinë…
Në një shëtitje me të qeshura, derisa trëndafili të dehet
pas mureve të shqyera të ngjyrave.
Do doja të isha një fije, o rrobë e botës
Nga çdo qoshe, që fle në prehër të një gjilpëre në paqe.
O TOKË E DY MOLLËVE
Qiriri derdh tregime të një epoke të trazuar nga balta e tij…
Nuk u gjet strehë.
Asnjë çati në hije për shtëpinë që refuzon
të strehohet…
O injeksion boje,
shëro plagët…
Qoftë nata e shpërndarë…
nga zemra e saj!!!
Në ato stuhi të egra.
Zemra ime është një kala rreth teje, o tokë e dy mollëve!
Derisa mëngjesi të lindë në hapësirën e një filxhani.
KAPSULA E PENËS
Lumturia është të jetosh mbi…
një kodër që shuhet në kohë.
Dhe rreth teje,
fotografitë thërrasin
në kulmin e jetës.
I thonë zemrës tënde…
Ti je korniza ime…
O pallat i vjeshtës.
Mbi retë,
ecën me krenarinë e Zotit.
E gjeta pulsin tim mbi ty,
dora e Tij po vret
trishtimin përmbi…
malet…
O varëse dashurie, nuk do të thyhesh…
VIRGJËRIA E DRITAREVE
Merrmë me vete, o zë i pasqyrës,
Mblidh imazhet e mia të shpërndara nga këndet e tua,
Si ai që mjel
gjinjtë e
imagjinatës në kupën e poetëve,
Jehoja e heshtjes ka shqyer virgjërinë e dritareve.
Jam si një lule që kthen fytyrën drejt diellit,
Në çdo drejtim, ndien aromën e gjallërisë së saj,
Dhe kur bie nata,
e trishton ajo pa një zemër.