LOTZONJA
Kisha kohë pa qarë për dashurinë
dhe mikja e parë ndoshta më harroi.
Një lotzonjë erdhi m’u shkund në dritare,
më zgjoi.
***
FLAUT-FILAT I VOGËL
{Poetit B. Myftari}
Një grusht dëbore në kokojkë,
as shiu, as dielli s’e tret
Flaut-Filat i rrëgjuar shëtitës,
tellall i një dhimbjeje që vret,
me një hartë pikëllimi në fytyrë,
me bohçen e këngëve çame në shpirt,
Muhaxhir në shtëpinë e vet.
***
MONUMENTI I POETIT
Gur i murrëtyer,
grryer nga shirat dhe erërat,
pleksur me shegë dhe qershi të egra.
Nëpër guvat e gurit-
sy ëndrrash të vdekura
***
LETËR NAIM FRASHËRIT
Shenjti im,
Ende vazhdon me qetësinë tënde apostolike
“Ti Shqipëri më ep nder, më jep emrin Shqipëtar!”?
Këta shqiptarët e tu dhe të mite
ikin, lënë arat dhe shtëpitë,
punojnë hyzmeqarë.
A di se sot Shqipëria zë vendin e pare
në eksportin e mishit të bardhë ?-
Më e madhja nga gjithë paturpësitë.
Këta shqiptarët e tu dhe të mite
e pëzënë trurin e kombit
dhe lisat ku këndonin bilbilat,
i prenë të gjithë.
Në kafkat boshe krrokasin korbat
dhe tufa e zgjebarakëve me mjekra të palara
pështyn apostujt.
Turpet e tyre s’ka kandar t’i peshojë.
Me ç’metër t’i matësh,
me ç’kut!?
Qeveritë-me prostituta dhe hajdutë.
Oh, po të mos kishte ca të veremosur, nga turpi, si Ti,
po të mos kishte ca të çmendur, nga turpi, si unë,
Shqipëria meritonte fatin e Sodomës dhe Gomorrës.
Po ishte lule veremi yt.
Jemi në kohën e ekonomisë së tregut, Shenjti im.
A bëjmë një biznes?
S’dua të nxjerr fitim. Po çmendem,
Turpit të sotëm s’i gjendet shok,
Më jep veremin tend, të jap çmendimin tim
Kokë më kokë.
Më shpëto, Shenjti im.
Zoti na dëgjoftë!
O të zemë udhën e mbarë,
O asnjë mos shpëtoftë!
***
KENTAUR
Shtrëngoj rripat të mbart
dhimbjet e mia,
vetminë dhe vdekjen .
Në cep të syve,
në tëmtha vë meshina,
të mos dal nga vija.
HYA, PËRPARA, FATI IM I VERBËR!
Lotët e një gruaje më grryejnë si gurin,
psherëtimat e saj, si molat më brejnë.
Shtigjet pas i lashë me humbje,
përpara më presin kurthe të reja.
Edhe pse s’kam sende të vyera,
edhe pse s’kam dhëmbë fildishi,
të lehura qensh më ndjekin,
në shpirt kam shigjeta të thyera.
M’i shkulni dhe kanë për të mbirë
treqind trëndafila mishi.
…Hya, përpara, fati im i verbër!
***
KAM ETJE
Kam etje, etja më ra në tru,
Të pi në blunë e syve tëtu
Kam etje, etja u tërbua,
Të shtrydh luleshtrydhet e buzëve të tua
Kam etje, etja po më çmend,
Të bie përmbys mbi gjoksin tënd
Kam etje, etja po më tret,
Ti je për mua një plagë e nxehtë.
***
HOTOVË
{Poetit P. Ruka}
Bredhat e Hotovës më bredhin në shpirt.
Një panjë e një frashër diku bënin flirt,
Te burimi lozin zonjushe lajthitë,
Qaj, o qarr i shkretë, ç’trishtim po të mbyt!
Shtëpi të vetmuara me nga një copë yrt.
Frashër 2002
***
GËSHTENJAT
{Poetit S. Bejko}
Pëlcasin zjarrmie e zhvishen në kalldrëme.
Në çdo kokërr gështënje të virgjër-
dhembje.
***
KËRKOJ ËNDRRËN TIME
{Të përndjekurve të mendimit të lire}
Ëndrra ime e brishta, e bukura,
Vogëlushja ime, ende e paputhura.
Ma ktheni, xhelatë! Pse ma vratë?
Si? Është zhdukur? Dhe s’ishte e bukur?
Miku im,
Ke parë qafa të përgjakura mjellmash?
Ke parë limere dhe shkretim të mbjellash?
Ke parë nuse të fyera, unaza të thyera?
Ke parë qytete pas bombardimit?
Oh, atëherë ke parë ëndrrën time dhe mua
pas shkretimit
Ma gjeni, ma sillni ëndrrën prapë,
Edhe të vdekur e të mbytur në gjak.
Se do t’i ndez qirinj, t’i bëj nderime
Vogëlushes sime, shenjtores sime.
***
TURMËS
Turmë, tufalakë, tëngë,
s’më vjen keq për verbërinë tënde,
mëkat të hash bukë. Ha lënde!
***
QEVERIA NUK I DO POETËT
Qeveria nuk e do Kadarenë, Kadareja
mban lidhje të fshehta me Prometenë
kundër Zeusit dhe stanit të perëndiçkave të reja.
Qeveria nuk e do Dritëronë,
ai zemërohet dhe e quan shkërdhatokraci.
Qeveria nuk e do Godon, se ka shkruar pë feudalin Ali
Dhe vetë është dhëndër te feudalët Vrionas,
Pastaj ai u njeh pronarëve të ligjshëm pronat
Qeveria nuk e do Fatos Arapin,
se ai nuk shkon në gostinë e saj makbethiane.
Qeveria nuk e do Faruk Myrtën,
se ai ka guximin ta zhveshë
në pavijonin e vet “Nudo zyrtare”
Qeveria nuk e do Moravën,
se ai i kujton Spaçin dhe plagët;
Me “Legjendën e dheut të keq”
Sinani i hedh qeveritë shqiptare
në gjyqin e Hagës
Qeveria nuk e do Xhevahir Spahinë,
Se ai nuk është djalë i bindur
dhe ka fyer një atkinë.
Qeveria nuk e do Bardhyl London,
se ai tallet me bashkitë dhe kabinetin e Çoleve.
Dhe emra të tjerë të njohur, sa të doni:
Çelën, Petritin, Pepën, Jorgonin
Qeveria nuk e do Skënder Kamberin,
se e pa krah demokratëve, me liderin.
Qeveria nuk e sheh me sy të mirë as Halitin,
se ai shoqërohet me Skënderin.
Qeveria nuk e do Koço Kostën,
se ai ka sharë dhelprat
dhe gjithë ç’polli lukunia.
Qeveria nuk e do Qazim Shemën,
Se ai e di cilët s’i do qeveria.