Muhamed Fethi Es-Seba’i: Unë nuk të dua, poezi. Përktheu: Mujë Buçpapaj

Unë nuk të dua

Ti një ditë e vulose
Fjalët e shpifësve që flisnin,
Ata që dinë, ashtu si ti,
Se ti je në jetë si një shpëtim,
Një dërrasë që mban, që mban,
Pa ty, kjo tokë hesht e ftohtë,
E gjithë jeta ime më thotë:
Pa ty, s’do kishte kuptim kjo jetë.

💕

Fjalët u përhapën larg,
Që unë luaj role dashurie,
Që zotëroj fjalë të ëmbla,
Që dashuroj dhe harroj lehtë,
Që kam mijëra dashuri,
Që jam vetëm një iluzion i tejkaluar.
Por unë lë pas hobi-të e vdekura,
Nëse do të ishin kundër, do kishin prova…
Dashuria ime për ty, mijëra dëshmi mbart,
Ata e dinë, ashtu si ti,
Se ti je drita e fjalëve të bukura,
Se pasioni yt rritet në brigjet e zemrës sime,
Si palmë që ngrihet drejt qiellit, e egër, e lirë.

💕

Ata thanë që unë jam i largët,
Që më duhet të vëzhgohem,
Një zog i vetëm në nata të gjata,
Që udhëton e kthimin e pret.
Ti je si një bimë misterioze,
Që një ditë fjet në këmbët e maleve,
Mos i dëgjo ata që flasin,
Unë do të të dua përjetë,
Ata e dinë mirë,
Pa ty nuk do isha,
Ti je dashuria që thyen marrëzinë,
Prandaj shpifjet mbeten,
Ti do rrojsh në zemrën time,
Ndërsa ata do shuhen.