MOSHE VEGH i lindur më 1957 në Izrael. Ai ka një diplomë bachelor në shkencat natyrore. Vegh botoi librin e tij të parë “ Escape from the Shishe”, në vitin 2020. Poezitë e tij janë botuar gjithashtu në disa antologji dhe revista letrare.
MASAKRA
Atё mëngjes,
‘ata’ i zgjuan egёrsisht foshnjet zemërengjёll
I morën nga djepet e tyre
dhe i hodhёn në duart e të dërguarit të Ashmaddaiit,
thellё nё nëntokën e errёt, tё ngrirё
qё shkёlqeu njё ҫast tё vetёm, tё fundit,
prej mbulesёs si me rreze dielli
Aty, atё ҫast, nëna e përlotur i përqafon
duke kёrkuar në sytë e tyre shpëtimin
e ku flladi vjeshtor që nuk e di se ҫ’po ndodh,
luan me flokët e tyre të kuqërremtë
si nё njё ditё tё paqtё
e ata kurrë nuk e ditёn
se po shkonin drejt së egrës masakër, pa kthim.
Nё hebraisht, Ashmedai (אַשְמְדּאָי, ʾAšmədʾāy) i referohet një demoni të fuqishëm, shpesh të përshkruar si mbreti i demonëve, i njohur për epsh dhe djallëzi, i cili shfaqet në tekstet hebraike si Libri i Tobit dhe legjendat Talmudike, veçanërisht në historitë rreth Mbretit Solomon.
VITI I MBARË
Një poezi që e kam shkruar në vitin 2019 dhe është aktuale edhe sot.
Çfarë do të kërkoj në vitin e ri:
Lutem të mos ketë njerëz të uritur në qytet
qё kur tё dalin në televizion,
të mos ndjehen të ofenduar nga akti i dhurimit;
Kërkoj që të gjithë të kenë rroba për të veshur;
Kërkoj një vend për qetësinë e shpirtit
Dhe për këtë na duhet kombi
ku të lutemi ҫdo ditё:
Stop urrejtjes!
Stop diskriminimit!
Do kërkoj në ҫdo cep të vendit
ortodoksë, arabë,
sa majtas, sa djathtas,
etiopianë, ashkenazi,
këdo që përshëndet lindjen e diellit në këtë tokë
Dhe do lutem, përsëri do lutem
që të gjithë ne të jemi vëllezër.
Kërkoj që të jemi një komb i vetëm, solid
me të gjitha anët e tij!
Qoftë i pranueshëm ndryshimi!
Amen!
Do të kërkoj paqe
Mes nesh,
Mes meje dhe vetes,
Mes nesh dhe fqinjëve tanë,
Se vetëm kështu
Raketat nuk do qëllojnë më
Dhe fëmijët nuk do të kenë më frikë
Dhe as civilët, dhe as ushtarët nuk do të vrasin më!
Dhe kёshtu, pranё teje do jem edhe unë,
që kërkoj kaq pak nga ty…
Lërini maskat këtë vit njerёz!
Le të dalim, të qeshim e të flasim
Me njëri-tjetrin të gjithë bashkë,
Në një!
BABAI BUZËQESH GJITHNJË
“Ti që ke një zemër, ke diҫka që të udhëzon”- Magjistari i Ozit
Terapia nuk ia riktheu frymëmarrjen në spitalin Lindau,
Nuk kishte kthim.
Më 23 qershor 2001 një ‘tornado’ ra mbi babanë tim
Ai u dobësia, ethet iu shtuan, iu turbullua shikimi,
dhe mjekët dështuan.
Ai më buzëqeshi dhe më pas,
U tërhoq drejt qiellit.
KËNGA E ZOGJVE
Shikoj në kopshtin tim
duke thithur aromën
e gjetheve të arta që varen në
krahët e zogjve që pijnë lëngun e jetёs
Bota rrotullohet rreth boshtit të saj
Duke pritur shpëtimin
…Dhe zogjtë këndojnë.
NJË LUTJE PËR PAQE
O Zot në Qiell, dëgjo lutjen tonë,
fal mëkatet tona dhe na ҫliro!
një lutje shpirti si jehonё kёndon
të lutem Zot, rrugën na e ndriҫo!
bashkoi shpirtrat tanë dhe nё ditën tonë na drejto!
Na mëso të qëndrojmë si një i vetёm komb,
të shërojmё nga shkatërrimi kёtё tokë!
Ҫrrënjos ҫdo urrejtje o Zot!
le të na pushtojë dashuria plotёsisht,
ndërto pёr ne një vend të mirёsisё,
harmonik dhe të shndritshëm,
ku fëmijët tanё të mund të jetojnë në dritë
dhe të rriten njerёz të vërtetë e plot hir,
një brez paqeje tё jenё!
SHPAT I RRËSHQITSHËM
Lumi i ndyrësisë dhe pluhurit
i tërbuar dhe i trazuar
me erёn e tij helmon ajrin.
Asnjë urë nuk qёndron mbi të
dhe askush nuk interesohet
të kalojë në anën tjetër,
ose të paktën të takohet në gjysmën e rrugës.
Ndonjëherë bie zjarr,
ndonjëherë shuhet,
dhe unë pres që era dhe shiu
të pastrojnë ajrin,
të pastrojnë ujërat
dhe të lidhin shpirtrat
e ngjashëm si dy brigjet e lumit.
Dhe ndёrkohë mbeturinat vazhdojnë
të lëvizin e të lëvizin,
pa asnjë rrugëdalje në horizont.
NJË DET BLU
Një det me rërë blu, ngjyrë ari,
Shkëmbenj nënujorë, tokë e gjelbër e thellë.
Një botë e përsosur, një ëndërr rozë
Në një përrua kristal të pastër dhe transparent
Peshqit kërcejnë të lirë
Me guackat dhe gaforret gëzueshëm
Kodra të arta shkëlqejnë aq shumë
të mbuluara me lule, një pamje e bukur
jasemini që ҫel natën, dhe iridi tё mprehtë
Sipër mbi shkёmb një shkëlqim i ngrohtë
piklon pikat e vesës, rresht pas rreshti
dhe shkumën e oqeanit po ashtu
Këmbët e mia qёndrojnё zhytur në rёrёn e artё
Ajri i kripur mbush shpirtin tim
Dhe ndjej gëzim të pastër, kaq shumё gёzim!
KËRKIM SHPIRTI
Kam bërë kërkim shpirti se,
ndihem si i burgosur nga ndalimet
kërkova nëpër të gjitha tё mundshmet,
kontrollova e gjeta që nuk kam mëkatuar
dhe kuptova se,
ajo që nuk është më e ndaluar,
është e lejuar
sepse ҫdo mëkat ka një falje.
Në fund të kërkimit e zbulova se
shpirti im është i lirë
I lirë nga ҫdo lloj ndalimi.
PLASTIKË
Në një det plastik
notojnë peshq plastikë
pihet ujë plastik
dhe heshtet
Plazhi rritet si një fushë plastike
ku era njollos rërën
me shëmtinë e saj
Dhe ne,
në fusha plastike
mbjellim fara plastike,
korrim fruta plastike
dhe mbushim me to
detin.
QENI IM NUK KA ZOT
Qeni im përtyp ushqimin e tij dhe nuk falenderon Zotin,
ai shtrihet në shtratin e tij dhe nuk mendon për Zotin,
ai mbështet kokën në prehërin tim,
sytë e tij kafe më shikojnë me përulësi,
dhe kështu ne rrimë ulur në heshtje në këtë moment.
Për dhëmbët tanë nuk ka Zot.
