Në çdo gur që prekim, në çdo mal që ngjitemi, në çdo rrugë dhe në çdo lumë që rrjedh, dëgjohet zëri i guximit dhe i qëndresës së popullit tonë. Historia e Kosovës nuk është thjesht e shkruar në libra; ajo është e gdhendur në çdo fshat, në çdo dritë qyteti, në çdo tingull të natyrës që rreh në këtë tokë të shenjtë. Ata qëndruan kur gjithçka dukej e pamundur, ata që nuk u dorëzuan para frikës, dhunës apo padrejtësisë. Ata luftuan për ëndrrën e lirisë, për të ardhmen e çdo shqiptari që sot ecën me krye të ngritur dhe me shpresë në zemër. Kur era përshkon luginat, dëgjohet jehona e guximit të tyre. Kur zogjtë fluturojnë mbi male, duket sikur këndojnë këngën e pavdekësisë së heronjve. Çdo lumë që rrjedh, çdo lis që rritet, i mbart kujtimet e sakrificës dhe ëndrrën e një populli që kurrë nuk u dorëzua. Në emër të lirisë, kujtojmë me nder të veçantë Adem Jasharin dhe Hamëz Jasharin, simbolin e qëndresës dhe sakrificës më sublime, që dhanë gjithçka për kombin. Lavdi Zahir Pajazitit, Edmond Hoxhës, dhe Hakif Zejnullahut, luftëtarëve të vendosur që shndërruan dhembjen në forcë dhe shpresë. Lavdi Bekim Berishës, Bedri Shalës, Agim Bajramit, Qamil Ilazit, Mujë Krasniqi, Agim Zeneli, Elez Geci, Ismet Jasharit, Isa Kastratit, Agim Ramadani, Luan dhe Shkëlzen Haradinaj, Tahir Sinanit, Skënder Çekut, Ilaz Kodrës, Fehmi dhe Xheve Lladrovci, Sali Çeku, Xhelal Hajdës Toni, Selajdin Mullabazi – Mici, Agim Çela e shumë të tjerëve. Emrat e tyre rrinë të gdhendur në çdo gur të Kosovës, në çdo mal dhe lumë, duke shndërruar dhembjen në forcë dhe sakrificën në dritë. Secili prej tyre është një flamur i ngritur, një dritë që nuk shuhet, një histori që nuk harrohet. Ata që dhanë jetën e tyre për lirinë e vendit, sot janë dritë që udhëheq zemrat e të gjithë shqiptarëve. Çdo flamur që valon mbi qytetet dhe fshatrat është zëri i të parëve tanë, flaka e sakrificës dhe drita e ëndrrës për liri. Çdo këngë që këndohet me zë të lartë, çdo fjalë që thuret me dashuri për vendin tonë, çdo nënë që mëson fëmijët të duan tokën e tyre, është një homazh për guximin dhe besimin e popullit. Zemrat tona rrahin në ritmin e lirisë, duke përkujtuar ata që ranë dhe duke falënderuar ata që mbijetuan për të mbajtur gjallë flakën e pavarësisë. Kur nata bie mbi qytet, dritat e shkrepura si yje të vegjël duket sikur flasin për të kaluarën. Çdo fëmijë që fle në gji të nënës së tij, çdo plak që kujton të kaluarën, ndien rrahjet e guximit të heronjve në zemër. Historia nuk është e largët; ajo rri pranë nesh në çdo hap, në çdo frymë, në çdo tingull që përshkon tokën tonë. Brezat e ardhshëm duhet të dinë çmimin e lirisë, të ndiejnë në zemër shpirtin e kombit dhe të nderojnë çdo sakrificë. Dashuria jonë për atdheun duhet të rritet çdo ditë, të shndërrohet në respekt për të rënët dhe besim të palëkundur për të ardhmen. Le të mbajmë gjallë ëndrrën e një vendi të lirë, të drejtë dhe të bashkuar, ku çdo qytetar ndjen krenari dhe përgjegjësi për tokën e tij. Nëpër malet dhe lumenjtë e Kosovës, nëpër qytetet dhe fshatrat e saj, rrëfehet historia e gjallë e guximit. Çdo hap që hedhim në këtë tokë është një homazh për ata që luftuan dhe një premtim për ata që vijnë pas nesh: që liria dhe dinjiteti i popullit shqiptar do të jenë të pakalueshëm. Në këtë rrugëtim të përjetshëm drejt lirisë dhe drejtësisë, kujdesi për të vërtetën dhe nderimi i luftës së drejtë janë themeli i një shoqërie të fortë. Ndërsa përkujtojmë ata që dhanë gjithçka për kombin, ne shprehim edhe shpresën dhe pritjen për drejtësi dhe lirimin e atyre që kanë kontribuar në kauzën e lirisë, si Hashim Thaçi, Kadri Veseli, Jakup Krasniqi, Rexhep Selimi, Salih Mustafa. Çdo hap drejt drejtësisë dhe respektit për të kaluarën është një hap drejt unitetit, paqes dhe fuqisë së popullit tonë. Kosovë, le të vazhdojmë të jemi një popull që nderon të kaluarën, mban gjallë shpirtin e lirisë dhe ecën me besim në të ardhmen. Çdo veprim që bëjmë sot, çdo fjalë që thua, çdo zemër që rreh për atdheun, është një pjesë e kësaj historie të madhe. Çdo hap mbi këtë dhe, çdo frymë që marrim, është një pjesë e kësaj historie, një shenjë që liria është gjallë dhe do të mbetet e tillë. Lavdi Kosovës së shenjtë! Lavdi lirisë! Lavdi heronjve të UÇK-së! Lavdi Adem Jasharit, Hamëz Jasharit, Zahir Pajazitit, Edmond Hoxhës, Hakif Zejnullahut, Bekim Berishës, Bedri Shalës, Agim Bajramit, Qamil Ilazit,Mujë Krasniqi, Agim Zeneli, Elez Geci, Ismet Jasharit, Isa Kastratit, Agim Ramadani, Luan dhe Shkëlzen Haradinaj, Tahir Sinani, Skënder Çeku, Ilaz Kodrës, Fehmi dhe Xheve Lladrovci, Sali Çeku, Xhelal Hajda – Toni, Selajdin Mullabazi – Mici, Agim Çela, e shumë të tjerëve. Ky 17 shkurt nuk është thjesht një datë në kalendar; është një kujtesë e gjallë e guximit, sakrificës dhe ëndrrës që u bë realitet falë atyre që nuk u dorëzuan para asnjë sfide, le të jemi gjithmonë një popull që kujton, nderon dhe mbron Kosovën e lirë – vendin ku zemrat rrahin për guxim, dashuri dhe shpresë të përjetshme, ku flamujt valëviten mbi male dhe fusha ku kënga e lirisë tingëllon në çdo zemër. Brezat e rinj, ndjeni shpirtin e kombit, mbajeni gjallë ëndrrën e lirisë së përjetshme! Kosovë e shenjtë, zemra jonë rreh për ty! Lavdi lirisë, lavdi heronjve, lavdi atdheut tonë! 16 Shkurt 2026. Rajmonda Maleçka
