Shkrimtari i mirënjohur Besnik Mustafaj rrëfen për gazetën “Nacional” si lindi libri i tij i famshëm “Midis krimeve dhe mirazheve” më 1991 dhe deformimet e demokracisë shqiptare 33...
Intervistoi: Mujë Buçpapaj
Besnik, libri juaj “Midis krimeve dhe mirazheve”, prej vitit 1992 kur njohu botimin e parë në Francë dhe deri tani është nga librat më të përkthyer dhe më të pëlqyer shqiptar në botë, pra me një sukses të fortë ndërkombëtar. Ҫfarë vendi zë ky libër në veprën tuaj njerëzore?
-B. Mustafaj: Për shumë arsye, ky libër zë një...
Robert Papa: Përplasja e shekullit: Kamala dhe Donald!
Përplasja e shekullit: Kamala dhe Donald!
Nga Robert Papa
Media e majtë amerikane po klith:”Demokracia në rrezik te fleta e votimit!” Disa e besojnë, disa jo. Varet nga përkatësia politike. Pas kesaj klisheje:nuk do të ndikojë te askush të ndryshojë votën e tij. Nëse e pranon këtë klishe, kjo ngase ti urren Trumpin.Nëse e kundërshton, ngaqë ti pëlqen...
Prof. dr. Milazim Krasniqi: PSE DUHET TË DËNOHEN KRIMET E KOMUNIZMIT
PSE DUHET TË DËNOHEN KRIMET E KOMUNIZMIT
Milazim Krasniqi
Ka ardhë koha që krimet e komunizmit duhet të dënohen edhe në Kosovë. Tashmë nuk ka pengesa për ta nisur këtë proces. Mjafton të ketë vullnetin e duhur Kuvendi i Kosovës, që fillimisht ta miratojë një rezolutë të qartë për dënimin e krimeve të komunizmit dhe pastaj të miratohen edhe ligjet...
RUDOLF MARKU: TË SHKOSH NË NEW YORK PËR NJË NATË. POEZI
SAPA, HESHTJA…
Eci përmes heshtjes së qëndrueshme të Sapës,
Në përvlimet e zhegut, mes fushave që ia kthejnë kurrizin vetë maleve;
Rrrathët e ankthit nuk flasin me za,
Dhe as Zotat e lashtë,
Shoh gratë me flokët si në gravurat meksikane
Të qytetërimit Maya dhe Aztec. Stuhitë e pafré bien në kanale
Si qent e zbutun që u fshehen kujave të ujqërve;
Heshtja ka...
ANISA MARKARIAN: TEPSIA E FATIT, TREGIM
ANISA MARKARIAN
TEPSIA E FATIT
Nëpër shtëpi ndihet një gjallëri e veçantë. Të rriturit i ka zënë ethja e festimit të përvjetorit tim të parë. Rregullat e organizimit të ceremonisë i përcakton Këshilli Femëror i Fisit me në krye Momën, që ka ardhur për të bujtur që prej një jave. Personi më i ëmbël i familjes, Moma! Një ëmbëlsi, që u...
ME TË ZBARDHUR DRITA . POEZI NGA VALBONA R. HADRI
NGA VALBONA R. HADRI
DËSHIRA TË VONUARA
Dua t'i them heshtjes diçka,
por më mungon, koha e fjalës.
Dua të tretem bashkë me buzëqeshjen,
por më mungon titulli i këngës së pakëndume.
Dua ta qëndis pamjen,
me fije mëngjesi
Por s'më le muzgu t'i shoh fytyrën.
Dua ta këpus lulnajën e artë,
por më ka tradhëtuar aroma.
Dua ta hap harkun e portës,
për tu takuar ballë për ballë...
GJENERALI FRANKO NË FERR- Poemë nga PABLO NERUDA- Përktheu: Skënder Buçpapaj
GJENERALI FRANKO NË FERR- Poemë nga PABLO NERUDA- Përktheu Skënder Buçpapaj
I mjerë, as zjarr, as uthull e nxehtë
në një fole shtrigash vullkanike, as akull gllabërues,
as breshkë e kalbur që duke lehur dhe qarë me zërin
e një gruaje të vdekur rrëmon barkun tënd
duke kërkuar një unazë nusërie dhe një lodër kokëprerë
të një fëmije,
ato nuk do të jenë për ty...
Romani “Prishtina” i Mehmet Krajës, liria mes shpresës dhe iluzionit. Kritike nga Kosta Nake
KOSTA NAKE
LIRIA MES SHPRESËS DHE ILUZIONIT
(Romani “Prishtina” i Mehmet Krajës, Onufri 2018)
Vepra është futur brenda një kornize kohore të përvijuar përpikërisht: 18 qershor 1999 – 16 tetor 2000 dhe është mbështjellë me një vel sarkastik e surealist, me një përpunim të gjatë filozofik të lirisë, vetmisë, seksit dhe vdekjes, me një paraqitje të mëdyshtë të personazheve, me një dozë...
Mehmet Elezi : I PANJOHURI, TREGIM
Gjenerali kishte hequr perden e syrit dhe prapë i lotonte. E fshinte me një copë të hollë, të bardhë, ngadalë. Ngadalë e pinte edhe kafen. Prapa tij qe një pasqyrë e madhe. Në pasqyrë vura re shpinën e tij të drejtë, mbështjellë me xhaketë lëkure. Dhe papritmas një fytyrë malsori nëpër muzg. Sy të ëmbël, mustaqe të përthinjura,...
VICENTE ALEIXANDRE, 1898-1984, Spanjë: KITARË APO HËNË, poezi.Përktheu: Anton PAPLEKA
PLAKU DHE DIELLI
Nga VICENTE ALEIXANDRE, 1898-1984, Spanjë
Çmimi Nobel për letërsi më 1977
Përktheu: Anton PAPLEKA
KITARË APO HËNË
Kitarë që i ngjan hënës.
Të jetë vallë hëna apo gjaku i saj që humb?
Ajo është një zemër e vogël, e arratisur,
që mbi pyje mbjell muzikën e kaltër, të pagjumë.
Është një zë ose gjaku i tij,
një pasion ose llahtara e...



















