Albert V. Nikolla -Bruksel:SHQIPJA ARVANITE, E VETMJA PASARDHESE E GJUHES MIKENE
Monosilabizmi i Gjuhës Mikene- Përkon me shqipen Gege dhe Arvanitase
SHQIPJA ARVANITE, E VETMJA PASARDHESE E GJUHES MIKENE
Greqishtja e sotme multisilabie, nuk ka asnje element të gjuhës Primitive
Albert V. Nikolla -Bruksel
Gjuhëtar- Filozof- Shkrimtar
Kaukazi ka pasur një numër të madh gjuhësh primitive që u takonin popujve të vegjël, të cilat ishin një pasuri shumë e madhe për...
Dashnor Kaloçi: E vërteta mbi historinë e xhaxhait të Vjosa Osmanit, që u varros i gjallë nga Enveri
Memorie.al
Komandanti i Kampit, Tasi Marko, nuk pranoi kërkesën e mjekut Hysenbegasi, për ta dërguar Sulejmanin në spitalin e Korçës, por e varrosën ashtu gjysëm të gjallë, pa i dalë akoma shpirti në një gropë buzë kallamishteve të kënetës së Maliqit, për të mos u gjetur kurrë eshtrat e tija.
Komandanti i Kampit, Tasi Marko, nuk pranoi kërkesën e mjekut...
Mirko Gashi: POPULUS ILLYRICUS, POEZI
POPULUS ILLYRICUS
Populli
e di
kur duhet bërë kryq
me tre
e kur
me pesë gishtërinj
e kur
të thuhet dova
Ai
më së miri
të thotë
s'ka përëndi të tjerë
përvec meje
Populli të thotë
se s'ka kryeplak
më të urtë se fshati
Ai e ka meteorologjinë
e vet
në gjunjtë e pleqëve e të plakave
kur ky yll apo ai
gjendet këtu apo aty
Populli di
pse
s'duhet përqeshur lumin
për rrugën e tij gjarpërore
rrjedhën mund ta gabojë ndonjë pikë
po lumi kurrë
2.-
pasi...
ARBEN SHEHU: ARKITEKTURA E MJEGULLAVE, TREGIM
Dera u hap që nga mbrapa, diçka u shkund te kanatat, perdet fërfëritën, një pjesë e tyre u shpalosën jashtë, si të shkundnin nga vetja e tyre avullin e dhomës dhe grimcat e qelqurinave të veshura me një shtresë të hollë afshi. Ai la filxhanin dhe u kthye paksa anash.
- Zotëri, ka ardhur mister Simon.
- Futeni brënda!
Dera u mbyll. Një shtjellë...
Refik Hasani: Asociacioni i Komunave të krahinës shqiptare,në Serbi
Kuvendi i këshilltarëve komunal Shqiptarë, të tri komunave në vitin 2015, ka miratuar një deklaratë mbi themelimin e Asociacionit të Komunave me shumicë shqiptare që përbëhetë prej gjashtë shtyllave kryesore.
Që nga ajo koha asnjë vlerësim institucional nga Qeveria e Republikës së Serbisë, dhe instanca e mekanizma të BE-së dhe organizma tjera ndërkombëtarë.
Pasi shqiptarët jan të diskriminuar në...
GJERGJ FISHTA: GJUHA SHQIPE, POEZI
Porsi kanga e zogut t’verës,
qi vallzon n’blerim të prillit;
porsi i ambli flladi i erës,
qi lmon gjit e drandofillit;
porsi vala e bregut t’detit,
porsi gjâma e rrfès zhgjetare,
porsi ushtima e nji tërmetit,
ngjashtu â’ gjuha e jonë shqyptare.
Ah! po; â’ e ambël fjala e sajë,
porsi gjumi m’nji kërthi,
porsi drita plot uzdajë,
porsi gazi i pamashtri;
edhè ndihet tue kumbue;
porsi fleta e Kerubinit,
ka’i bien qiellvet...
Naum Prifti: Pritja për “Jashtë Shtetit” – E Vërteta dhe Prapaskenat
Pas një karantine të gjatë për vizë hyrje, vëllain tim, Peter Priftin, e lejuan të vinte në Shqipëri në vjeshtën e vitit 1985, pak muaj pas vdekjes së Enver Hoxhës. Lejimi i tij nënkuptonte se çështja e pastërtisë politike të vëllait ishte zgjidhur. Dhe duke hequr nga supet hijen e dyshimit politik, Lidhja e Shkrimtarëve do lejonte që unë...
ILIAZ BOBAJ: VESHJET ARVANITASE DHE VEÇORITË E TYRE, STUDIM
ILIAZ BOBAJ
KËNGËT ARVANITASE QË TRONDITËN SHEKUJT
(ese)
Kur lexon dhe dëgjon në origjinal shqip këngët e lashta arvanitase, e para gjë që ndjen është një tallazitje shpirtërore jo e zakontë. Besoj se kjo vjen nga forca e tyre e brendshme emocionale, e cila nuk është e zakontë.
Sepse forca a artit matet me forcën emocionale që krijon ai, çfarëdo...
Prof. dr. Emil Lafe: TESTAMENTI I PASHKRUAR I EQREM ÇABEJT, EQREM ÇABEJ – NJË YLL QË NA NDRIÇON ,
EQREM ÇABEJ – NJË YLL QË NA NDRIÇON
Më 8 gusht 1908 lindi Eqrem Çabej, dijetar dhe njeri i rrallë, një nga lisat më të lartë të shkencës, arsimit, kulturës dhe qytetërimit shqiptar, anëtar themelues i Akademisë së Shkencave të Shqipërisë, Mësues i Popullit në kuptimin e plotë dhe të mirëfilltë të këtij titulli. Mjerisht vdekja e rrëmbeu herët,...
Poezi nga MAQEDONIA. Perktheu : Anton Papleka
Blazhe Koneski, 1921
DRERI VETMITAR
E ndjekin pas orla të stërkequr
Që fluturojnë mbi të, e përgjojnë me lakmi.
Nuk e tërheqin më drejt kopesë
Drenushat e zhdërvjellëta
Tingulli i agjendtë i thundrave të tyre.
Brirët i ngatërrohen në degë,
Nëse përpiqet të hedhë valle
Në natën e errët,
Hënën e vështron për së kithi,
Për ta ndier më thellë absurditetin e jetës.
Megjithatë ai duhet të rrojë
Dhe ta lërë...



















